Edgar Varèse - Wikipedia, la enciclopedia libre

Edgar Varèse

De Wikipedia, la enciclopedia libre

Edgar Varèse, compositor francés, nacido en Paris el 22 de diciembre de 1885; murió en Nueva York el 6 de noviembre de 1965.

Estudió con Vincent d'Indy en la Schola Cantorum de París (1903-05) y con Charles Widor en el Conservatorio de París (1905-1907), luego viajó a Berlín, donde conoció a Strauss y Busoni. En 1913 regresó a Paris, pero en 1915 emigró a Nueva York; todas sus composiciones de esta época desaparecieron, con excepción de una sola canción publicada y una partitura orquestal, Bourgogne (1908), que llevó con él pero destruyó hacia el final de su vida. Su obra creativa por lo tanto comienza efectivamente con Amériques para gran orquesta (1921), la cual, por todos los ecos de Debussy y de los ballets tempranos de Stravinski, establece nuevos mundos de sonido: acordes fieramente disonantes, polifonías rítmicamente complejas para percusiones o vientos, formas en continua evolución sin repeticiones a gran escala.

En 1921, él y Carlos Salzedo fundaron la International Composers' Guild, que dio las primeras interpretaciones de algunas de sus obras para conjuntos pequeños, prominentemente vientos y percusiones, y presentaron las innovaciones de Amériques en forma compacta: Hyperprism (1923), Octandre (1923) y Intégrales (1925). Arcana (1927), que regresa a la gran orquesta y forma extendida con técnica perfecta, llevó su periodo más productivo a su fin.

Siguió una larga estancia en París (1928-1933), durante la cual escribió Ionisation para orquesta de percusión (1931). Se interesó también por los instrumentos electrónicos y escribió para dos theremins u ondas Martenot en Ecuatorial para bajo, metales, teclados y percusión (1934). El solo de flauta Densidad 21.5 (1936) fue su última obra terminada en las siguientes dos décadas. Durante ese tiempo habló esporádicamente e hizo planes para Espace, obra que haría uso simultáneo de transmisiones de radio de todo el mundo; un Étude pour Espace para coro, pianos y percusión se ejecutó en 1947. Por Entonces, con la música electrónica por fin siendo una posibilidad real gracias al desarrollo de la grabación en cinta, produjo Déserts para vientos, percusión y cinta (1954) y un Poème électronique (1957-1958). Sus últimos años los dedicó a proyectos sobre temas de la noche y la muerte, como el Nocturnal, obra inconclusa, para voces y orquesta de cámara (1961).

La música de Varèse no es de escucha sencilla; sus composiciones han influido en artistas de vanguardia como Frank Zappa.

[editar] Catálogo de obras

Catálogo de obras de Edgar Varèse
Año Obra Tipo de obra Duración
1894 Martin Pas pour voix d'enfant et mandoline, opéra d'après Jules Verne (perdida). Música perdida (ópera) -
1905 Dans le parc (perdida). Música perdida -
1905 Colloque au bord d'une fontaine (perdida). Música perdida -
1905 Le fils des étoiles, opéra d'après Joséphin Péladan (perdida). Música perdida (ópera) -
1905 Poèmes des brumes (perdida). Música perdida -
1905 Trois pièces, para orquesta (perdida). Música perdida (orquesta) -
1905 Chanson des jeunes hommes, para orquesta (perdida). Música perdida (orquesta) -
1905 Prélude à la fin d'un jour, symphonie, para gran orquesta inspirada en el poema de Léon Deubel (perdida). Música perdida (orquesta) -
1905 Chansons avec orchestre (perdida). Música perdida (orquesta) -
1906 Apothéose de l'océan, para gran orquesta (perdida). Música perdida (orquesta) -
1906 Un grand sommeil noir (sur un poème de Paul Verlaine) (original versión), para soprano y piano. Música vocal (piano) -
1907 Le délire de Clytemnestre, tragédie symphonique d'après un texte de Ricciotto Canudo (perdida). Música perdida (ópera) -
1907-08 Bourgogne, para gran orquesta (destruida). Música perdida (orquesta) -
1908-14 Oedipe et le Sphinx, opéra d'après Hugo Hofmannstahl (perdida). Música perdida (ópera) -
1909 Gargantua, para orquesta (perdida). Música perdida (orquesta) -
1911 Mehr Licht, para orquesta (perdida). Música perdida (orquesta) -
1912 Les cycles du nord, para orquesta (perdida). Música perdida (orquesta) -
1917-19 Danse du robinet froid (perdida). Música perdida -
1918-21 Amériques, para gran orquesta. Música orquestal 23:00
1921 Offrandes [sur textes Huidobro (Chanson de là-haut) et José Juan Tablada (La croix du sud)], for soprano and chamber Orchestra. Música vocal (orquesta) 07:00
1922-23 Hyperprism, para conjunto de viento y percusión. Música instrumental 04:00
1923 Octandres, pour flauta, clarinete, oboe, fagot, como, trompeta, trombón y contrabajo. Música instrumental 07:00
1923-25 Intégrales, para conjunto de viento y percusión. Música instrumental 10:00
1925-27 Arcana, para orquesta (estrenada por Stokowski, en 1927). Música orquestal 17:00
1929-31 Ionisation, para trece percusionistas. Música instrumental (percusión) 05:00
1929-47 Espace (The One All Alone - Le Miracle - L'astronome) pour choeur et orchestre (inacabada). Música inacabada -
1930 Métal pour soprano et orchestre (inacabada). Música inacabada (orquesta) -
1932 The Great Noon, para orquesta (inacabada). Música inacabada (orquesta) -
1932-34 Ecuatorial [d'après le Popul Vuh], pour voix de basse, quatre trompettes, quatre trombones, piano, orgue, deux Theremins et percussion. Música vocal (instrumentos) 12:00
1936 Density 21.5, para flauta solista. Música solista (flauta) 04:00
1946 Música para la película Fernand Léger in America. His New Realism de Thomas Bouchard Música de película -
1947 Tuning Up, para orquesta [completada y terminada par Chou Wen-Chung]. Música orquestal -
1947 Etude pour espace, coro mixto, 2 pianos y percusión (no publicada). Música coral -
1949 Dance for Burgess, para orquesta de cámara (no publicada). Música orquestal (cámara) -
1950-54 Déserts, para orquesta y bandas magnética. Música orquestal 25:00
1950-54 Trinum, para orquesta o sonidos electrónicos (inacabada). Música inacabada (orquesta) -
1955 La procesión de Verges [ Música para la película de Thomas Bouchard sur Joan Miró «Around and about Joan Miró»], pour bande magnétique Música de película 03:00
1957-58 Poème électronique, pour bande magnétique. Música para cinta -
1961 Nocturnal [d'après The House of the Incest d'Anaïs Nin], soprano, coro de hombres y orquesta. Música coral (orquesta) 11:00
1961-65 Nocturnal II pour soprano, choeur d'hommes, vents, harpe et percussions (inacabada). Música inacabada -
Sildenafil (w³. cytrynian sildenafilu, ang. i INN sildenafil citrate, ATC: G 04 BE 03, oryginalna nazwa handlowa: Viagra) - lek stosowany w leczeniu zaburzeñ erekcji oraz w pierwotnym nadciœnieniu p³ucnym (w tym wskazaniu pod nazw¹ Revatio). Zosta³ on opatentowany w 1996 roku przez firmê Pfizer i wprowadzony po raz pierwszy na rynek w 1998 roku. Szynaszyla - D³ugo¶æ cia³a 20-40 cm, Mieszkania Kraków ogona 7,5-20 cm, waga 0,5-1,0 kg. Srebrzyste, per³owoszare futro jest miêkkie i gêste, a ogon pokryty d³ugimi Motocykle w³osami. Oczy oraz uszy du¿e. Pozycjonowanie stron Po trwaj±cej prawie 4 miesi±ce (oko³o110 dni) ci±¿y rodzi siê od 1 do 6 zaawansowanych w rozwoju m³odych. ¯yje w koloniach zamieszkuj±cych meble tereny skaliste w górach Chile, Argentyny i Boliwii, gdzie ¿ywi siê ro¶linno¶ci± wysokogórsk±. Dawniej liczna, obecnie ze wzglêdu na cenione futerko zosta³a niemal zupe³nie wytrzebiona. Czêsto jest hodowana. Blacha – wyrób hutniczy, którego gruboœæ jest znacznie mniejsza od d³ugoœci i szerokoœci. Gruboœci blach le¿¹ w granicach od dziesi¹tych czêœci milimetra do kilkudziesiêciu milimetrów. mog¹ byæ g³adkie lub posiadaæ fakturê powierzchniow¹. Blachy dostarczane s¹ w postaci p³askich arkuszy lub taœm zwiniêtych w krêgi. suknie œlubne, odzyskiwanie danych, Kominki, Pozycjonowanie, opony nowe wiadomoÅ›ci Å›wiat karpacz nowoÅ›ci ze Å›wiata Darmowy hosting poker